Budapeştdə keçirilən final gərgin başladı. Joze Mourinyonun “Roma”sı praqmatik oynadı, “Sevilya” isə bütün diqqətini nəzarətə yönəltdi. 35-ci dəqiqədə Paulo Dybala hesabı açanda Bouna üzərində təzyiq daha da artıb. Amma Yasin heç tərpənmədi. “Sevilya”nın qapıçısı bir neçə təhlükəli zərbəni dəf edərək və komandasının qalib gəlmək şanslarını qoruyub saxlayaraq üstün bacarığını nümayiş etdirdi. “Roma” qoldan dərhal sonra fərqi genişləndirməyə çalışıb. Futbolçular fəallaşdı və hücumlar getdikcə kəskinləşdi. Diqqət mərkəzində olan Dybala şans yaratmağa davam etdi, lakin hər dəfə sarsılmaz müdafiəyə və hər şeydən əvvəl keçilməz görünən Bouna ilə qarşılaşdı. Onun özünə inamı və reaksiyaları rəqiblərində qorxu yaratdı və bu, “Sevilya”ya əlavə stimul verdi.
Seviliyalılar isə öz növbəsində təslim olmaq fikrində deyildilər. Onlar cinahlar vasitəsilə hücumlarını inkişaf etdirməyə çalışaraq topa nəzarəti bərpa etməyə başladılar. Güclü nüfuzedici ötürmələr və aktiv irəliləmə onlara bir neçə təhlükəli anlar yaratmağa imkan verdi. 50-ci dəqiqədə onların səyləri uğur qazandı: “Roma”nın cərimə meydançasındakı sürətli kombinasiyadan sonra top dəqiq zərbə ilə bərabərlik qolunu vuran Yusef En-Nesirinin əlinə keçdi. Stadion sevincdən partladı və oyun yenidən gərginləşdi. Bu qoldan sonra hər iki komanda daha da fəal oynamağa başladı. “Roma” təşəbbüsü bərpa etməyə çalışsa da, “Sevilya” inanılmaz möhkəmlik nümayiş etdirdi. Əsas oyunçular təkcə qapıçı deyil, həm də zərbələri uğurla dəf edən və hücumları kəsən müdafiəçilər idi. Meydanda hər toqquşma güclü emosiyalara səbəb olub və matçın hər dəqiqəsində atmosfer qızışıb.
Hər iki komandanın məşqçiləri öz taktiki sxemlərindən fəal istifadə edərək, rəqibin müdafiəsində zəiflik tapmağa çalışırdılar. Vəziyyətə uyğunlaşmaq bacarığı ilə tanınan Mourinyo matçın gedişatını dəyişmək üçün oyuna düzəlişlər edib. O, komandasının hücum gücünü gücləndirmək üçün bir neçə əvəzetmə etdi. Lakin “Sevilya” da kənarda qalmayıb, heyəti təzələmək və gənc futbolçulara şans vermək üçün bir neçə əvəzetmə edib. Matçın son dəqiqələrində hər iki komanda həlledici qolu vurmaq üçün əla fürsət axtarırdı. Hər hücumda gərginlik daha da artdı və tribunalardakı tamaşaçılar kənarda qaldı. Yassin Bounou xüsusilə təsir edici idi – onun inamı və bacarığı heç-heçənin qorunmasında əsas amillər idi.
Əlavə vaxtda hamının komandalardan birinin yarıb keçəcəyini gözlədiyi vaxt oyun daha da gərginləşdi. “Roma”nın da, “Sevilya”nın da imkanları var idi. Amma hər zərbəni təkcə qapıçılar deyil, həm də inanılmaz fədakarlıqla oynayan müdafiəçilər qarşıladı. Sonda qarşılaşma heç-heçə bitib və kubokun taleyi penaltilər seriyasında həll olunmalı idi. Hər iki komandanın oyunçuları bilirdilər ki, bu, turnir boyu səylərini müəyyən edəcək həlledici an olacaq. Artıq meydanda ən yaxşı qapıçı olduğunu sübut edən Boon bu dəfə də qəhrəman olmağa hazırlaşır. Hər komanda öz ən yaxşı oyunçularını seçdi və izdiham nəfəsini tutdu. Budapeştdəki bu gərgin finaldan kim qalib gələcək?
Qarşılaşma penaltilərə gedəndə bütün gözlər Bounuda idi. Onun artıq 2022-ci il Dünya Kuboku təcrübəsi var idi və o, penaltilərin onun elementi olduğunu bir daha sübut etdi. Qapıçının hər bir hərəkəti izdihamda heyrətə səbəb olub. O, komandaya ötürülən sakitlik nümayiş etdirərək inamla öz mövqeyini tutdu. Həmin an elə bildi ki, o, kainatın mərkəzinə çevrilib və təkcə onun tarixdə adı yox, həm də kubokun taleyi onun hərəkətindən asılıdı. “Roma”nın futbolçusu hadisə yerinə ilk yaxınlaşıb. O, hədəfə cəmləşərək mövqe tutdu. Bounou onu izləyir, hər hərəkətini təhlil edirdi. Zərbə səsləndi, lakin Bounou, sanki onun niyyətini gözləyirmiş kimi, düzgün istiqamətə tullandı və topu dəf etdi. Bu zaman tribunalar “Sevilya” azarkeşlərinin coşqun fəryadları ilə doldu. Bounou qəhrəman oldu.
Növbəti zərbə isə “Sevilya”ya məxsus olub. Beləliklə, oyunçu topa yaxınlaşanda gərginlik kulminasiya nöqtəsinə çatdı. Bounou yenidən zirvədə idi. O, atışın istiqamətini təxmin etdi və tam hündürlüyünə qədər uzanaraq möhtəşəm reflekslərini bir daha nümayiş etdirdi. Bu, artıq şans deyildi; bu, əsl qapıçı sehri idi. Hər serialda vəziyyət getdikcə dramatikləşirdi. “Roma”nın oyunçuları əsəbiləşməyə başladılar və bu, onların hərəkətlərində nəzərə çarpırdı. Bounou isə komandasını qələbəyə aparmalı olanın özü olduğunu bilirmiş kimi inamlı hərəkətini davam etdirdi. O, komanda yoldaşları üçün ümid simvoluna çevrildi və bu, onlara güc verdi.
Romanın üçüncü zərbəsi güclə vuruldu, lakin Bounou konsentrasiyasını itirmədən onu yenidən dəf edə bildi. Bu məqamda “Sevilya”lılar öz taleyinə inanmağa başlayıblar. Bounou təkcə qapıçı deyil, ətrafdakı hər kəsi ruhlandıran əsl liderə çevrildi. Son vuruşun vaxtı çatanda gərginlik son həddə idi. Hər iki tərəfin liderləri susdular, tamaşaçılar nəfəslərini tutdular. Bounou bilirdi ki, komandası artıq uğur qazanmaq üçün əlindən gələni edib və indi bütün diqqətlər onun üzərində idi. “Sevilya”nın oyunçusu topa yaxınlaşanda Bounu diqqətini cəmləyərək onun hərəkətlərini diqqətlə öyrəndi. Kadr çəkildi və sanki zaman dayandı. Bounou, həmişə olduğu kimi, ən yaxşı vəziyyətdə idi. O, təkcə zərbəni xilas etməyi bacarmadı, həm də finalın əsl qəhrəmanına çevrildi. Bu məqam təkcə matçın kulminasiyası deyil, həm də karyerasının simvolu idi.
Finalda hakim fit çalanda “Sevilya” qalib gəlmişdi və sevinc futbolçuları və azarkeşləri bürümüşdü. Bounou emosiyalarını saxlaya bilməyən komanda yoldaşlarının əhatəsində idi. O, təkcə qapıçı deyil, həm də əsl inam və qətiyyət simvolu idi. Finala gedən çətin yol, matçdakı gərgin anlar və penaltilər seriyasındakı parlaq icra – bütün bunlar onu bu turnirin qəhrəmanına çevirdi. Hər vuruş, hər seyv onun hekayəsinin bir hissəsi oldu və indi onun adı əbədi olaraq Budapeştdəki möhtəşəm finalla bağlı olacaq. Bounou sübut etdi ki, qapıçılar təkcə müdafiəçi deyil, həm də futbol döyüşlərinin əsl qəhrəmanı ola bilərlər.
Matçdan sonra Yasin havaya qaldırılıb. O, matçın ən yaxşı oyunçusu seçilib. O, azarkeşlər tərəfindən sürəkli alqışlarla qarşılanıb, Mourinyo tərəfindən tanınıb və bütün Avropadan hörmətlə qarşılanıb. Bu zaman bütün Sevilla komandası onun ətrafında toplaşaraq onun qələbəyə verdiyi müstəsna töhfəni qeyd edirdi. Təbiətcə təvazökar insan olan Yasin arxa planda qalmağa çalışsa da, bu gərgin finalda məhz onun parlaq seyvləri həlledici oldu. Final fitindən dərhal sonra onu təkcə komanda yoldaşları deyil, həm də emosiyalarını ələ keçirməyə can atan jurnalistlər mühasirəyə alıb. Yasin gülümsəyirdi, amma nəhayət ki, gözlərindəki gərginlik yox oldu. O, hisslərini bölüşərək qeyd edib ki, bu məqam uzun illər gərgin məşq və fədakarlığın kulminasiya nöqtəsi olub. Onun üçün bu, sadəcə qələbə deyildi; uşaqlıqdan arzuladığı arzusunun həyata keçməsi idi.
Bounou müsahibəsində komanda işinin vacibliyini vurğuladı. O, “Sevilya”nın hər bir futbolçusunun bu uğura necə töhfə verdiyindən danışıb. “Mən sadəcə komandanın bir hissəsiyəm” dedi. Amma o, ən çətin anlarında ona ilham verənin özünə olan inamı və fanatların dəstəyi olduğunu da vurğulamışdı. “Sevilya” azarkeşləri bütün turnir boyu yorulmadan onlara dəstək olublar və bu gecə onların dəstəyi xüsusilə nəzərə çarpıb. Həmin axşam mükafatlandırma mərasimində Yasin səhnəyə çağırılanda camaat alqışlarla gurlandı. O, kuboku qaldırdı və bu anda bütün Sevilla komandası onun ətrafında toplandı. Bu, təkcə onun fərdi mükafatı deyil, həm də klubun ümumi qələbəsinin əksi idi. Özü də görkəmli məşqçi olan Mourinyo, Bounou kimi oyunçuların komandanı daha da gücləndirdiyini qeyd edərək təriflədi.
